„Medycyna zawsze pozostanie sztuką, gdyż lekarze będą mieć do czynienia z indywidualnym, zróżnicowanym człowiekiem, a nie z uogólnionym modelem.”

Antoni Kępiński

Wizyta lekarska konsultacyjna

  • badanie fizykalne (przedmiotowe) ustalające rozpoznanie choroby, stopień zaawansowania, przebyte choroby i formy leczenia, ogólny stan zdrowia, ocena dotychczasowych badań morfologicznych i obrazowych; kierowanie na badania dodatkowe w razie braku możliwości pełnej oceny bieżącego stanu zdrowia;
  • ocena przebytego leczenia wspomagającego jeśli takie było prowadzone w przeszłości;
  • dokonanie analizy leków przyjmowanych przez pacjenta;
  • ocena możliwości wystąpienia interakcji aktualnie przyjmowanych leków z proponowanym leczeniem integracyjnym;
  • dopasowanie leków wspomagających do aktualnie prowadzonego leczenia klinicznego zarówno pod względem składu i dawki, oraz terminu przyjmowania;
  • ustalenie metodyki leczenia wspomagającego oraz terminarza leczenia;
  • wykonanie dodatkowych niezbędnych badań laboratoryjnych wskazujących na dynamikę procesu chorobowego, a także badania genetycznego określającego bieżący stan choroby nowotworowej.

Wizyta terapeutyczna, podczas której wykonywane są zabiegi z dziedziny leczenia wspomagającego przed i po leczeniu chirurgicznym oraz w trakcie i po leczeniu chemioterapią i radioterapią.

Onkotermia podnosi efektywność chemio- i radioterapii. Onkotermia opiera się na klasycznej metodzie hipertermii, jednak stanowi jej następną generację. Tkanka nowotworowa ma większe przewodnictwo niż tkanka zdrowa w związku z tym onkotermia selektywnie niszczy komórki nowotworowe poprzez użycie określonej dawki energii. Pole elektryczne intensywniej przepływa przez tkankę nowotworową. Ten efekt określamy jako “selekcja na poziomie komórkowym”.

W onkotermii stosuje się modulowane pole elektryczne o częstotliwości nośnej 13.56 MHz generowane dwiema aktywnymi elektrodami. Mobilną elektrodę ustawia się zgodnie z leczonym obszarem ciała, zaś druga – stacjonarna elektroda zintegrowana jest z łóżkiem terapeutycznym.

Laser może być wykorzystywany w ostrych oraz przewlekłych stanach chorobowych. Zabiegi stosowane są w przypadkach stanów zapalnych, zespołów bólowych, zaburzeń reumatycznych, regeneracji uszkodzonych tkanek.

Prowadzimy laseroterapię w schorzeniach takich, jak:

  • leczenie powikłań po leczeniu chirurgicznym, chemioterapią i radioterapią nowotworów,
  • trudno gojące się rany oraz blizny pooperacyjne,
  • krwiaki,
  • choroby dermatologiczne,
  • obrzęki, owrzodzenia,
  • neuropatia cukrzycowa.

Wykorzystujemy laser w fizykoterapii:

  • schorzenia stawów,
  • bóle kręgosłupa,

Gwarantujemy bezpieczeństwo zastosowania lasera, gdyż używamy urządzeń specjalistycznych, opracowanych do konkretnych zabiegów, stwarzających minimalne ryzyko powikłań. W zakresie schorzeń leczonych przez nas, laseroterapia nie wchodzi w konflikt z chemioterapią.

Rodzaje dostępnej w naszym Centrum laseroterapii:

  • PDT (photodynamic therapy) – terapia fotodynamiczna jest metodą leczenia w której komórki nowotworowe po użyciu światłouczulacza mogą zostać zniszczone poprzez ich naświetlanie.
  • SDT (sonodynamic therapy) – terapia sonodynamiczna, działająca głębiej, niż PDT.

Leki komplementarne wywodzą się z produktów naturalnych. Nie mogą one stanowić alternatywy dla leczenia farmakologicznego, jednak mogą, a nawet powinny być jego uzupełnieniem. Stosujemy terapię (w tym wlewy dożylne) na bazie różnych zestawów preparatów wzmacniających i regulujących metabolizm organizmu. Wszystkie nasze preparaty posiadają wymagane atesty, są bezpieczne i legalnie wprowadzane na rynek.

 

Terapia kurkuminą

30 lat badań (strukturę związku zbadano już w 1910 roku przez Kostanecki S., Miłobędzka J., Lampe W.) potwierdzają fakt, że kurkumina może być najważniejszym partnerem w leczeniu chemioterapią przede wszystkim poprzez zapobieganie oporności na cytostatyki oraz potęgowanie ich reakcji terapeutycznej w takich nowotworach, jak:

  • rak prostaty,
  • rak piersi,
  • rak jelita grubego,
  • rak trzustki,
  • rak jelita cienkiego,
  • glejak wielopostaciowy,
  • rak nabłonkowy,
  • rak głowy i szyi,
  • rak jajnika,
  • rak płuc.

Kurkumina posiada działanie profilaktyczne i terapeutyczne poprzez:

  • działanie przeciwzapalne,
  • immunostymulację,
  • działanie ochronne na nerwy, serce, wątrobę i nerki,
  • działanie przeciwnowotworowe,
  • działanie minimalizujące powikłania leczenia radioterapią i chemioterapią,
  • działanie spowalniające proces powstawania przerzutów odległych,
  • działanie antyangiogenne,
  • uwrażliwienie na działanie promieniowania i chemioterapii.

 

Witaminoterapia

Antynowotworowe właściwości witaminy C (askorbinianu, kwasu askorbinowego) potwierdził i opublikował National Institute of Health. Witamina C niszczy komórki nowotworowe, zmniejsza ból nowotworowy, niweluje zmęczenie, zwiększa poziom energii, podnosi odporność na infekcje, wspomaga leczenie stanów zapalnych i poprawia apetyt. Stanowi więc silne wsparcie organizmu podczas choroby, jednocześnie zmniejszając skutki obciążającego tradycyjnego leczenia onkologicznego.

Podawanie witaminy C dożylnie podnosi jej przyswajalność niemal do 100 procent. Przyjmowanie jej doustnie nie daje zadowalających wyników, gdyż nie wchłania się ona przez układ pokarmowy na zadowalającym poziomie, a nadmiar zostaje wydalany przez nerki. W historii medycyny nie zanotowano ani jednego przypadku przedawkowania witaminy C zagrażającego życiu. Zapasy witaminy C w organizmie są bowiem niewielkie , a największe jej ilości znajdują się w organach odznaczających się wysoką aktywnością metaboliczną: nadnerczach, mózgu, wątrobie, gruczołach śluzowych, trzustce oraz płucach. Podczas przewlekłej choroby aktywność tych narządów spada.

Obniżenie poziomu witaminy C w organizmie może objawiać się ogólnym osłabieniem i zmęczeniem, zwiększoną podatnością na infekcje, zmniejszeniem wydolności fizycznej, pogorszeniem gojenia się ran, krwawieniem dziąseł, zaburzeniami w tworzeniu kolagenu.

Jak wskazują wyniki badań ok. 30 proc. chorób nowotworowych ma związek z nieprawidłowym sposobem odżywiania się. Z raportu World Cancer Research Fund jednoznacznie wynika, że złe nawyki żywieniowe są dziesięciokrotnie ważniejszymi czynnikami ryzyka rozwoju poszczególnych rodzajów nowotworów u człowieka w porównaniu do reszty czynników etiologicznych. Niezwykle ważna jest więc profilaktyka, a zatem ustalenie takiego programu żywieniowego, dzięki któremu można cieszyć się smakami, zachowując przy tym rozsądek i przede wszystkim zdrowie. W sytuacji, gdy zostanie zdiagnozowana choroba, dieta zyskuje na znaczeniu. Zmiana stylu życia i nawyków żywieniowych stanowi wówczas poważne wsparcie dla organizmu. Z pomocy dietetyka powinni korzystać pacjenci w trakcie chemio- i radioterapii, pacjenci paliatywni oraz te osoby, które w wyniku leczenia onkologicznego posiadają różnego rodzaju dysfunkcje tj. wyłoniona stomia, zespół niewłaściwego wchłaniania, czy zaburzenia przełykania. Dietoterapia w znaczącym stopniu, pomaga w rekonwalenscencji oraz może wyciszać reakcje kancerogenne czy przerzutowe.

Należy pamiętać, że nie istnieje jedna, zunifikowana dieta dla wszystkich. Dla właściwego zaprojektowania programu wspomagania terapii żywieniem, znaczenie ma wiek i płeć chorego, jego kondycja, stopień zaawansowania choroby, etap leczenia, poziom zużycia energii przez pacjenta oraz inne parametry somatyczne, dlatego tak ważna jest konsultacja ze specjalistą – dietetykiem. Samodzielne ustalenie programu żywieniowego może mieć skutek odwrotny i prowadzić do zaostrzenia objawów i nieodwracalnych skutków choroby.

Prawidłowo zbilansowana dieta dostosowana do indywidualnych potrzeb pacjenta w znacznym stopniu podniesie tolerancję na chemio- i radioterapię, przyczyni się do wzmocnienia organizmu w walce z chorobą oraz po niej, a także może wykazać protekcyjne działanie na komórki, zapobiegając mutacjom dietozależnym.

Wkrótce więcej szczegółów.

  • terapia manualna – rozluźnianie tkanek, stawów, manipulacje oraz mobilizacje stawów, rozciąganie;
  • ćwiczenia indywidualne dla pacjenta, pomagające utrzymać lub zbudować siłę mięśniową, zwiększające zakres ruchu;
  • terapie tkanek miękkich, w tym terapia blizny – uelastycznienie spiętych miejsc na skórze i mięśniach; uplastycznienie blizny, która często jest bolesna i ogranicza ruchomość;
  • masaż klasyczny, relaksacyjny, masaże lecznicze.

Psychoterapia pacjentów i ich bliskich skupia się na:

  • profilaktyce chorób nowotworowych (nabyciu nawyków życiowych chroniących przed nadmiernym stresem),
  • wsparciu osób chorych, wzmocnieniu ich psychiki w celu jak najlepszego radzenia sobie ze stanem choroby,
  • wsparciu bliskich chorego, pomocy w akceptacji sytuacji nowej.

Diagnoza onkologiczna i proces choroby jest sytuacja krytyczną – przełomową zarówno dla pacjenta, jak i jego bliskich. Wymaga ona wyuczenia nowych zachowań, przeorganizowania dotychczasowego życia.

W ramach pracy z pacjentem i jego rodziną w trakcie choroby i leczenia proponujemy:

  • odzyskanie równowagi życiowej,
  • kontrolę emocji, w tym minimalizacja lęku,
  • zarządzanie relacjami z innymi ludźmi, szczególnie z rodziną,
  • oznaczenie celu w sytuacji nowej.